نفوذ علمی می‌تواند با هدف تغییر در نگرش و افکار نخبگان علمی و دانشگاهی، شناسایی ظرفیت‌های علمی کشور و یا ایجاد اخلال در پیشرفت‌های علمی باشد. یکی از راه‌های تغییر در نگرش و افکار نخبگان علمی و دانشگاهی کشور، ایجاد انحصار علمی است. به شکلی که در بسیاری از حوزه‌های نظری دانشگاه‌های کشور، سرفصل‌ها و مبانی غربی، توسط اساتیدی که خود درس خوانده کشورهای غربی هستند، تدریس می‌شود. از زاویه دید یک انسان غربی نگاه می‌کنند و نتیجه این خواهد شد که بخشی از جامعه دانشگاهی ما، علی رغم ادعای علمی‌بودن، بدیهیات امنیت و منافع ملی کشور را نمی‌دانند و خیلی وقت‌ها به عنوان یک سرباز بی‌جیره و مواجب، برای تمدن غرب در داخل کشور کار می‌کنند. امروزه کشورها تلاش می‌کنند که در حوزه‌های علمی از یکدیگر سبقت بگیرند و در همین خصوص، تلاش می‌کنند که بدانند دیگران در حوزه‌های علمی در چه جایگاهی قرار دارند و چه ظرفیت‌های علمی درون کشور دارند. اگر دشمن در عملیات نفوذ موفق شود نتیجه اش شاکله‌ای از نظام جمهوری اسلامی است که در آن روح انقلاب اسلامی و اصول انقلاب دیگر وجود نخواهد داشت. ضرورت این تحقیق از آن روی قابل بحث است که شیوه‌های نفوذ در عرصه علمی و راهکارهایی برای مقابله با این امر را بررسی کند و ضمن استخراج طرح راهبردی مقابله با نفوذ علمی دشمن جمهوری اسلامی ایران، پیرامون چگونگی نفوذ دشمن شناخت حاصل شود. این مقاله کوشیده است با روش تحلیلی – توصیفی نفوذ علمی، ابعاد و مؤلفه‌های آن را تحلیل کند.