ساخت سیاسی تصویر آینده با مدل‌سازی جهان معنایی همراه است. تقاضا برای تصویر آینده، پایه‌های ماندگار خود را در ظرفیت فرهنگی- نشانه‌شناختی، سازنده- خلاق و فرافکنی انسان دارد. این مطالعه فرایندهای تشکیل دانش ناشناخته را مورد بحث قرار می‌دهد. در تحقیق از روش‌های تحلیل نشانه‌شناختی و تبیین معرفت‌شناختی، استفاده شده است. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که تصویر آینده (الگوی شناختی آن) یکی از گزینه‌های ممکن است که در یک شکل دیگر (مثلاً به عنوان عنصری از یک الگو) در واقعیت واقعی، موضوع دانش ظاهر می‌شود. علاوه بر این، این تحقیق تحلیلی از رویکردهای معرفت‌شناختی مختلف به مسئله شکل‌گیری الگوهای دانش ناشناخته در زمینه نشانه‌شناسی یک پدیده اجتماعی-فرهنگی ارائه می‌کند. در این مقاله، پژوهش بر روی فرایند(و زمینه‌های احتمالی آن)، ایجاد / تشکیل دانش جدید در زمینه تبدیل اُبژه دینامیکی (چارلز پیرس) تمرکز دارد. فرضیه کنونی این پژوهش این است که دانش جدید، همراه با فرایند تشکیل آن، نه تنها تا حد زیادی توسط دانش قبلی و الگوهای شناختی موجود از پیش تعیین شده است، بلکه در چارچوب تز «جهان باز» (ایلیا پریگوژین)، می‌توان فرض کرد که این نوع قوانین اساسی، همچنین، امکان تفسیرهای جدید از دانش قبلی (از دیرباز) نامحدود است. هدف این تحقیق شناسایی عناصری (پرسیپیندا عنصری است که باید درک شود) است که می‌تواند در الگوهایی استفاده شود که آینده را توصیف می‌کند و ایده‌ها/الگوهای فعلی ما از تصویر آینده را با درنظرگرفتن نادرستی‌ها / خطاها و غیره، که در گذر زمان آشکار شده، تعمیم می‌دهد مسئله جعل علم).