: اهمیت هوش مصنوعی در مدیریت از آنجا ناشی می‌شود که این فناوری می‌تواند ظرفیت سازمان برای تبدیل داده‌های پراکنده به پیش‌بینی، توصیه و تصمیم را افزایش دهد و هم‌زمان منطق برنامه‌ریزی، کنترل و تخصیص منابع را دگرگون کند. هدف این مطالعه ترسیم تصویری منسجم از روند پژوهشی هوش مصنوعی در مدیریت ورزشی ایران و شناسایی فرصت‌ها، چالش‌ها و الزامات آینده آن است. روش پژوهش، مرور سیستماتیک با چارچوب گزارش‌دهی PRISMA 2020 بود و کلیدواژه‌های «آینده‌پژوهی مدیریت ورزشی»، «هوش مصنوعی و تصمیم‌گیری مدیریتی»، Artificial Intelligence and Sports Management و Strategic Management and Artificial Intelligence برای جست‌وجوی منابع در بازه ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ به کار گرفته شد. از میان ۳۱ مدرک اولیه، ۱۴ مطالعه با ارتباط مستقیم‌تر با هوش مصنوعی و مدیریت ورزش برای سنتز کیفی انتخاب شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد ادبیات موجود از کاربردهای عملیاتی مانند تحلیل داده، تصمیم‌یار هوشمند، مدیریت استعداد، خدمات ورزشی و رسانه، به سمت موضوعات سطح بالاتر مانند مدیریت استراتژیک، بازسازی پارادایم‌های سازمانی، حکمرانی، اخلاق، تنظیم‌گری و همکاری انسان_هوش مصنوعی حرکت کرده است. زیرساخت، کیفیت داده، مهارت انسانی، پذیرش سازمانی، حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، شفافیت و خلأ تنظیم‌گری مهم‌ترین چالش ها هستند. پاسخ نهایی به سؤال پژوهش این است که روند پژوهشی، تصویری از گذار «از ابزار تحلیلی به قابلیت راهبردی» ارائه می‌دهد؛ با این حال، شواهد ایران هنوز بیشتر اکتشافی و مدل‌سازانه است و برای اثبات آثار واقعی و بلندمدت هوش مصنوعی، به مطالعات طولی، تجربی و بین‌سازمانی نیاز دارد.