مدیریت راهبردی و آینده‌پژوهی

مدیریت راهبردی و آینده‌پژوهی

از جامعه شبکه‌ای تا جامعه الگوریتمی: چشم‌انداز تحولات جامعه‌شناسی سیاسی ایران در عصر هوش مصنوعی (1420–1405)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشگاه امام حسین(ع)، تهران، ایران
چکیده
گسترش هوش مصنوعی، کلان‌داده‌ها و فناوری‌های الگوریتمی، ساختارهای اجتماعی و سیاسی را دگرگون کرده و گذار از جامعه شبکه‌ای به جامعه الگوریتمی را رقم زده است. بررسی پیامدهای این تحول برای جامعه‌شناسی سیاسی ایران و شناسایی مسیرهای محتمل آینده، ضرورتی راهبردی برای سیاست‌گذاران و پژوهشگران محسوب می‌شود. هدف پژوهش حاضر، شناسایی پیشران‌های کلیدی مؤثر بر تحول جامعه‌شناسی سیاسی ایران در عصر هوش مصنوعی و ترسیم سناریوهای محتمل تا افق ۱۴۲۰ است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، آینده‌پژوهانه و اکتشافی است. داده‌ها از طریق مطالعه اسناد علمی، مصاحبه با خبرگان و اجرای پنل خبرگان گردآوری شد. سپس با استفاده از تحلیل ساختاری میک‌مک، میزان اثرگذاری و اثرپذیری پیشران‌ها ارزیابی و در نهایت سناریوهای آینده تدوین گردید. یافته‌ها نشان داد که «توسعه هوش مصنوعی»، «اعتماد عمومی»، «حکمرانی داده‌محور»، «سرمایه اجتماعی دیجیتال»، «تنظیم‌گری فناوری» و «سواد دیجیتال» مهم‌ترین پیشران‌های آینده جامعه سیاسی ایران هستند. بر اساس دو عدم‌ قطعیت بحرانی «سطح توسعه هوش مصنوعی» و «سطح اعتماد اجتماعی و مشروعیت سیاسی»، چهار سناریوی «ایران هوشمند و مشارکت‌گرا»، «جامعه الگوریتمی کنترل‌شده»، «رکود دیجیتال و واگرایی اجتماعی» و «بازسازی اجتماعی هوشمند» استخراج شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که محتمل‌ترین آینده ایران، سناریوی بازسازی اجتماعی هوشمند است که در آن توسعه فناوری با ارتقای سرمایه اجتماعی و حکمرانی داده‌محور همراه می‌شود.
کلیدواژه‌ها